تبلیغات
دعای فرج هیئت محبان الحسین(ع) سرابادانی اشعار و نوحه وتصاویر متحرک مذهبی

خدایا؛

همیشه و هر لحظه یادم بنداز که؛

نامحرم، نامحرم است؛

چه در دنیای حقیقی، چه در دنیای مجازی؛

یادم بنداز فاطمه «س» را که؛

از نابینا رو می پوشاند ...



Click here to enlarge

Click here to enlarge

Click here to enlarge
 


Click here to enlarge

Click here to enlarge

Click here to enlarge

Click here to enlarge
Click here to enlarge


تاریخ : سه شنبه 10 فروردین 1395 | 12:34 ق.ظ | نویسنده : حسن سرابادانی | نظرات

ما شیعه ایم و شیعه ی مولا شدن خوش است            در بین نوکران علی جا شدن خوش است

 

دریا علی و قطره تمامی کائنات                              قطره به قطره راهی دریا شدن خوش است

ما بی علی محلّی از اِعراب نیستیم                              با مرتضی هر آینه معنا شدن خوش است

یک «یا علی» بگو که مسیحا دمت کنند                یک «یا علی» بگو که مسیحا شدن خوش است

قبله علی و قبله نما فاطمه بُوَد                                 در روبروی کعبه فقط تا شدن خوش است

سوگند می خورم به علی که در این جهان                    تنها گدای حضرت زهرا شدن خوش است

سلمان شدن همان و سلیمان شدن همان                       با نوکری فاطمه آقا شدن خوش است

تنها گلی که سر سبد خلق عالم است

روح دو پهلوی نبی الله خاتم است

آمد کسی که خیر کثیر پیمبر است                     خیر کثیر ... نه ... نه ... به والله کوثر است

بی فاطمه که شیر خدا همسری نداشت          بی شک و شبهه فاطمه همتای حیدر است

وقتی علی و فاطمه آیینه ی هم اند                      با این حساب فاطمه هم مرد خیبر است

حتی ابونعیم و سیوطی نوشته اند:                        از مریم و خدیجه و حوا هم او سر است

من مانده ام که روز جزا او چه می کند               با چادری که سایه ی صحرای محشر است

محشر مقام فاطمه محشر به پا کند                              روز جزا شفاعت او چیز دیگر است

تنها نه مادر حسنین ... مادر همه است                         روز تولدش به خدا روز مادر است

اخلاص و قدر و فاطر و نور و تبارک ست

میلاد با سعادت کوثر مبارک است

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

باز امشب همه حضورم من                                شعر شیدائیم شعورم من

دستهایم قنوت یک راز است                               پنجره های آسمان باز است

امشب امشب زمین دل افروز است              در شگفتم شب است یا روز است

شب چرا اینچنین تماشائی است                   آسمان غرق در شکوفائی است

کعبه ام القرای ایمان است                                    باز وقت نزول قرآن است

لحظه ها جلوه ی خدا دارد                                       مکه مهمانی آشنا دارد

شهر مکه ترانه آباد است                                 شب پر از التهاب میلاد است

شب روئیدن گل زهراست

شب میلاد حضرت زهر است

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

او آمد و خزان زمین را بهار کرد                بر شاخه ها شکوفه ی عصمت سوار کرد

آیا بدون مهر مناجات فاطمه                     می شد به سجده کردن خود افتخار کرد؟

وقتی شب زفاف پیمبر رسید و بعد                   بین علی و فاطمه تقسیم کار کرد

خوشحال شد تمامی احساس معجرش           وقتی رسول فاطمه را خانه دار کرد

آن هم برای حاجت مسکین شهر بود                      روزی اگر زحادثه  میل انار کرد

اخلاص پینه هایش همیشه زبانزد است       از بسکه دست فاطمه در خانه کار کرد

وقتی تمام قاطبه هابی حماسه بود               خود را خمیده کرد ولی ذوالفقار کرد

پس می شود برای عوض کردن زمان                        نو آوری فاطمه را اختیار کرد

بی فاطمه که شیعه شکوفا نمی شود

شیعه مرید دشمن زهرا نمی شود

دنیا ندیده است سفر های این چنین                     جز در هوای فاطمه پرهای این چنین

دیروز می شدند درختان بدون سر                           امروز می دهند ثمر های این چنین

سر می دهیم ومنت یاغی نمی کشیم           همواره سر خوشیم به سرهای این چنین

دارد بساط کفر زمین جمع می شود                         پیچیده در زمانه خبر های این چنین

اصلا بعید نیست رو کند به ما                                 از مادری چنان وپسر ها ی این چنین

دل های ما همیشه پر از یاد فاطمه است

این سرزمین قلمرو اولاد فاطمه است

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@



جهت مشاهده دیگر اشعار

ولادت حضرت زهرا (س) و روز مادر و روز زن

به ادامه مطلب مراجعه نمایید


ادامه مطلب
تاریخ : سه شنبه 10 فروردین 1395 | 12:17 ق.ظ | نویسنده : حسن سرابادانی | نظرات

ما شیعه ایم و شیعه ی مولا شدن خوش است            در بین نوکران علی جا شدن خوش است

 

دریا علی و قطره تمامی کائنات                              قطره به قطره راهی دریا شدن خوش است

ما بی علی محلّی از اِعراب نیستیم                              با مرتضی هر آینه معنا شدن خوش است

یک «یا علی» بگو که مسیحا دمت کنند                یک «یا علی» بگو که مسیحا شدن خوش است

قبله علی و قبله نما فاطمه بُوَد                                 در روبروی کعبه فقط تا شدن خوش است

سوگند می خورم به علی که در این جهان                    تنها گدای حضرت زهرا شدن خوش است

سلمان شدن همان و سلیمان شدن همان                       با نوکری فاطمه آقا شدن خوش است

تنها گلی که سر سبد خلق عالم است

روح دو پهلوی نبی الله خاتم است

آمد کسی که خیر کثیر پیمبر است                     خیر کثیر ... نه ... نه ... به والله کوثر است

بی فاطمه که شیر خدا همسری نداشت          بی شک و شبهه فاطمه همتای حیدر است

وقتی علی و فاطمه آیینه ی هم اند                      با این حساب فاطمه هم مرد خیبر است

حتی ابونعیم و سیوطی نوشته اند:                        از مریم و خدیجه و حوا هم او سر است

من مانده ام که روز جزا او چه می کند               با چادری که سایه ی صحرای محشر است

محشر مقام فاطمه محشر به پا کند                              روز جزا شفاعت او چیز دیگر است

تنها نه مادر حسنین ... مادر همه است                         روز تولدش به خدا روز مادر است

اخلاص و قدر و فاطر و نور و تبارک ست

میلاد با سعادت کوثر مبارک است

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

باز امشب همه حضورم من                                شعر شیدائیم شعورم من

دستهایم قنوت یک راز است                               پنجره های آسمان باز است

امشب امشب زمین دل افروز است              در شگفتم شب است یا روز است

شب چرا اینچنین تماشائی است                   آسمان غرق در شکوفائی است

کعبه ام القرای ایمان است                                    باز وقت نزول قرآن است

لحظه ها جلوه ی خدا دارد                                       مکه مهمانی آشنا دارد

شهر مکه ترانه آباد است                                 شب پر از التهاب میلاد است

شب روئیدن گل زهراست

شب میلاد حضرت زهر است

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

او آمد و خزان زمین را بهار کرد                بر شاخه ها شکوفه ی عصمت سوار کرد

آیا بدون مهر مناجات فاطمه                     می شد به سجده کردن خود افتخار کرد؟

وقتی شب زفاف پیمبر رسید و بعد                   بین علی و فاطمه تقسیم کار کرد

خوشحال شد تمامی احساس معجرش           وقتی رسول فاطمه را خانه دار کرد

آن هم برای حاجت مسکین شهر بود                      روزی اگر زحادثه  میل انار کرد

اخلاص پینه هایش همیشه زبانزد است       از بسکه دست فاطمه در خانه کار کرد

وقتی تمام قاطبه هابی حماسه بود               خود را خمیده کرد ولی ذوالفقار کرد

پس می شود برای عوض کردن زمان                        نو آوری فاطمه را اختیار کرد

بی فاطمه که شیعه شکوفا نمی شود

شیعه مرید دشمن زهرا نمی شود

دنیا ندیده است سفر های این چنین                     جز در هوای فاطمه پرهای این چنین

دیروز می شدند درختان بدون سر                           امروز می دهند ثمر های این چنین

سر می دهیم ومنت یاغی نمی کشیم           همواره سر خوشیم به سرهای این چنین

دارد بساط کفر زمین جمع می شود                         پیچیده در زمانه خبر های این چنین

اصلا بعید نیست رو کند به ما                                 از مادری چنان وپسر ها ی این چنین

دل های ما همیشه پر از یاد فاطمه است

این سرزمین قلمرو اولاد فاطمه است

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@



جهت مشاهده دیگر اشعار

ولادت حضرت زهرا (س) و روز مادر و روز زن

به ادامه مطلب مراجعه نمایید


ادامه مطلب
تاریخ : سه شنبه 10 فروردین 1395 | 12:16 ق.ظ | نویسنده : حسن سرابادانی | نظرات


زن طمانینه ی طبیعت ماست                        شو ر و شعر و شعورو فطرت ماست

عشق ،  از  ایـن  پـدیـده  گشت  پـدیـد                 مـهـر  اول ، ازیـن بـهــانــه  دمـیـد

پشت آدم  ، هـمـیشـه حوا یی ست                نقش ِ زن ، شـوکـت ِ شکوفـایی ست

 زن اگـر نـیـست  ، مـهـربـانـی نیست              عـمـر ِ بـی عـشق ، زنـدگـانی نـیـسـت

زیـنـت زنـدگـی ، حـضـور ِ زن است                          روشنـای وجود   ،  نـور ِ زن اسـت

سـبــد ِ آفـتــاب  ،   دامــن  اوسـت                      مهر  ،  گلخوشه ای  ز خرمن اوست

زن ، نـشـان ِ خـداست روی ِ زمـیـن                        یـا بـه تـعـبـیـری  ،  آبــروی زمـیـن

چـون کـه مـادر شود  ، بـهــار شود                             زنــدگی بـخـش  روزگــار  شـود

هـنـر ِ مـادری  ، بـهـیـن هـنـر است                    مادر از هرچه هست ، خوب تر است

هـر چـه فـرزنـد  ، با وقار تـر است                        سـایــه ی مـادر ،  آشکـار تــراست

ای زنـان  بــزرگ ایــن دوران                    که عـزیــزیـد  مـثـل پـاره ی جـان

ایـن هـمـه فـوت و فـن مـبـارک بـاد             بـر شمـا  ،  روز زن ، مـبـارک بـاد

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

باغ حضور غرق گل یادِ فاطمه ست              روح نماز و مسجد و سجاده فاطمه ست

تنها مدینه نه، همه‌ی عالم وجود               روشن ز سجده های سحرزاد فاطمه ست

آنکس که در نهایت اخلاص و بندگی               ایمان به پای چادرش افتاده فاطمه ست

آن بانویی که بعد نبی با حماسه اش               درس وفا به اهل ولا داده فاطمه ست

قبرش اگرچه شمع و رواقی نداشته                     قم، تا ابد مدینه‌ی آباد فاطمه ست

یعنی به پای بوسی آئینه اش بیا                      آه این ضریح پنجره فولاد فاطمه ست

هستی ماست نوکری اهل بیت او                        خیرالعمل محبت اولاد فاطمه ست

این انقلاب جلوه ای از انقلاب اوست           بی شک «امام» هدیه‌ی میلاد فاطمه ست

این انقلاب فاطمی است و حسینی است

با رهبری که آینه دارِ خمینی است

 @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


جهت مشاهده دیگر اشعار

ولادت حضرت زهرا (س) و روز مادر و روز زن

به ادامه مطلب مراجعه نمایید


ادامه مطلب
تاریخ : سه شنبه 10 فروردین 1395 | 12:02 ق.ظ | نویسنده : حسن سرابادانی | نظرات


قاصدک چرخ زنان از تو خبر آورده                     با خودش شیشه ی عطری ز سفر آورده 
آمده تا دلمان را پر امید کند                                           همه را با خبر از آمدن عید کند 
فقط از معجزه ی عشق تـو بر می آید                 شب به پایان نرسیده است سحر می آید 
مکه با آمدنت حرمت بسیار گرفت                              ماه از محضرتان رخصت دیدار گرفت 
در هوایت چه کنم بال کبوتر شده را                       جبرئیل ام چه کنم حال کبوتر شده را 
سال ها پیش تر از آمدنت هم بودی                              علت خلق بنی آدم و عالم بودی 
سر بلندیم بگوییم مسلمان توأییم                        عجمی زاده و پشت سر سلمان توأییم

می نویسم دل خود را برکاتی بفرست

می برم نام محمد صلواتی بفرست

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

تو آفریده گشتی و انسان درست شد               حور و پری فرشته و غلمان درست شد 
عرش خدا ز نور رخت خلق گشت و بعد              با قطره های اشک تو باران درست شد 
یا حضرت رسول! خدا عاشق تو بود              چون که به عشق روی تو قرآن درست شد 
تو از خدایی و همه ی ما ز خاک تو                   چون از گِل شما گِل سلمان درست شد 
با اخم تو جهنم و آتش، عذاب و قهر                    با یک دم تو جنّت و رضوان درست شد 
چون نور حیدر از تو و نور تو از خداست                با حب مرتضاست که ایمان درست شد 
یک عده دور سفرۀ حیدر نشسته و            این گونه شد که سفره احسان درست شد

ما عاشق توایم که مجنون حیدریم

  این عشق را به جان تو مدیون مادریم

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

تو را با عشق یک جا آفریدند                    برای خاطر ما آفریدند 
خدا را آینه هستی، زلالی                 تو را همرنگ دریا آفریدند 
برای این که بر عالم بتابی                 در اوج آسمان ها آفریدند 
هزاران سال قبل از خلق آدم              و قبل از خلق حوا آفریدند 
تو اول بودی و آخر رسیدی                   تو را منجی دنیا آفریدند 
خدا را شکر در راه تو هستیم                تو را پیغمبر ما آفریدند 
خدا می‌خواست زهرایی بیاید              تو را بابای زهرا آفریدند

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

وقتی کنار اسم خودت "لا" گذاشتی                  قبلش هزار مرتبه "الّا" گذاشتی 
هر چیز را به غیر خودت نفی کرده ای            خود را یکی نمودی و تنها گذاشتی 
اول خودت برای خودت جلوه کردی و...       .....خود را برای خود به تماشا گذاشتی 
نوری شبیه نور خودت آفریدی و                      در او شکوه ذات خودت را گذاشتی 
حمد تو را که خواند تو گفتی که احمدی      به به! چه خوب اسم مسمّی گذاشتی 
نوری از آفتاب جدا کردی و سپس                         یک ماه آفریدی و آنجا گذاشتی 
 تسبیح گفت ماه برای تو و تو هم                      او را علی صدا زدی و اما گذاشتی 
چندین هزار سال بگذرد از طفل عاشقی         تا اینکه عشق را تو به اجرا گذاشتی 
یعنی که عشق، عشق علی و محمد است      یعنی برای عشق دو لیلا گذاشتی 
اما دو عشق، ریشه و مصدر نداشتند         پس روی عشق مصدر و مبنا گذاشتی 
مبنای عشق چیست به جز عشق فاطمه   پس عشق را تو حضرت زهرا گذاشتی

اینگونه است خلقت عالم شروع شد

خلقت از این سه نور معظم شروع شد

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@



جهت مشاهده دیگر اشعار

مدح و ولادت پیامبر اکرم(ص)

یه ادامه مطلب مراجعه نمایید


ادامه مطلب
تاریخ : یکشنبه 6 دی 1394 | 03:09 ب.ظ | نویسنده : حسن سرابادانی | نظرات

بس که از آه، دل شعله ورت می سوزد              با تماشای تو قلب پدرت می سوزد

ای جگرگوشه ی من شعله مزن بر جگرم            جگرم سوخت ز بس که جگرت می سوزد

زودتر از همه پیش پدرت می آیی                  زودتر از همه شمع سحرت می سوزد

زیر پرهای تو آرام گرفتم بابا                      حیف از آن روز که تو بال و پرت می سوزد

بعد من هر چه بلا هست سرت می آید      بعد من وای که پا تا به سرت می سوزد

گاه در کوچه ای از درد زمین می افتی     گاه از دست کسی چشم ترت می سوزد

گاه در پشت در خانه ی خود می نالی      چشم وا می کنی و دور و برت می سوزد

یک طرف دست تو در پای علی می شکند   یک طرف دخترکت پشت سرت می سوزد

از صدای تو در آن شعله علی می فهمد             که اگر فضّه نیاید پسرت می سوزد

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

در ماتم فراق پدر گریه می کنم                همراه شمس و نجم و قمر گریه می کنم

شب ها و روزها ز غمش مویه می کنم                 تا آخرین توان بصر گریه می کنم

خواب شبانه از سر زهرا پریده است                مانند شمع تا به سحر گریه می کنم

داغی عظیم دیده ام ای مردمان شهر                 با لحن جانگدازی اگر گریه می کنم

پیغمبر طوایف اهل بکاء شدم                             قدر تمام اشک بشر گریه می کنم

خشکد اگر که چشمه ی اشکم دوباره من      با دیده های سرخ جگر گریه می کنم

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

دخترم گریه ی تو  پشت مرا می شکند             بیش از این گریه مکن قلب خدا می شکند

چه کنی بر دل خود آب شدی از گریه               بغض سر بسته از این حال و هوا می شکند

تا که نشکسته ای از غصه کمی راه برو                        که قد و قامت تو زیر بلا می شکند

باز بوسیدم از این دست که زد شانه مرا            حیف یک روز کسی دست تو را می شکند

تو سیه پوش من و شهر به همدردی تو                   حرمت شیر خدا را همه جا می شکند

کودکانت همه در پشت سرت می لرزند                 که در خانه به یک ضربه ی پا می شکند

می دوی پشت علی تا که رهایش نکنی                ضربه ای می رسد و آینه را می شکند

بس که دنبال علی روی زمین می افتی                دل جدا سینه جدا دست جدا می شکند

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@



جهت مشاهده دیگر اشعار

رحلت جانسوز پیامبر اسلام(ص)

به ادامه مطلب مراجعه نمایید


ادامه مطلب
تاریخ : جمعه 13 آذر 1394 | 08:28 ب.ظ | نویسنده : حسن سرابادانی | نظرات


تا حالا کی دیده یه روضه خونی با لب خونی روضه ی حسین (علیه السّلام) بخونه، اول روضه خونی که

لباش خونی بود، امام حسن (علیه السّلام) بود. لایوم کیومک یا ابا عبدالله هی برمی گشته ابی عبدالله

نگاه می کرد، گریه می کرد و می فرمود: حسین جان ! اینجوری گریه نکن، داداش ! الان تو بالا سرمی،

خواهرم هست، پسرام هستند، همه دور بستر من گریه می کنند … .

یه روز می آد سی هزار نفر تو را با اولاد و زن و بچه ات محاصره می کنند،

تو را بین دو نهر آب با لب تشنه می کشند …

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

درِ خانه باز شد، عباس بن علی (علیه السّلام) وارد شد، سر گذاشت به دیوار، شروع کرد به گریه کردن،

زینب (سلام الله علیها) فرمود: برادر ! این چه گریه کردن است چی شده؟ عرضه داشت: خانم جان !

شمشیر حیدری دارم، بازوی علوی دارم، اما جلو چشمام بدن برادر من را تیرباران کردند،

(زبانحال) کاش این تیرها به بدن من می خورد، خدا همون موقع دعاش را مستجاب کرد نه یک تیر، نه دو تیر،

اندازه ی 4000 تیرانداز به او تیر زدند، بدنی که دست نداره با صورت رو زمین افتاد … .

(زبانحال) عباس (علیه السّلام) مستجال الدعوه است، بچه ها تشنه اند، تا دستهاش را بریدند، مشک را

به دندان گرفت، لبهاش خنک شد، یاد لبهای خشک بچه های حسین (علیه السّلام) افتاد،

گفت: خدایا ! من را راحت کن … .

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

در همه جای عالم نمی شود اسم حسین (علیه السّلام) را بیاوری، اما اسم زینب (سلام الله علیها)

را نیاوری از آن طرف هیچ جایی نمی شود اسم امام حسن (علیه السّلام) را بیاوری، اما اسم مادر را نیاوری

مگه نبود به خواب عبدالزهرا آمدند، گفتند: چرا روضه ی ما را نمی خوانی؟عبدالزهرا گفت: آقاجان مگر روضه ی

شما بیست و هشت صفر نیست؟ جگر پاره و طشت نیست،  من همیشه می خوانم.فرموده باشد:

عبدالزهرا ! این روضه ی ما هست، ولی روضه ی اصلی ما آن موقع بود که دستم در دست مادرم

تو کوچه های مدینه می رفتیم، نانجیب سر راه ما را گرفت … .

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

شما یه نگاهی به مدینه کن، ببین با جنازه امام مجتبی چه کردن، طبق وصیت آوردن با پیغمبر تجدید عهد کند،

آمدن ابی عبد الله دید جنازه را تیر باران کردند، بدن برادر را از مسجد بیرون آورد، برد در بقیع، بدن را دفن می کرد،

مثل باران گریه می کرد، صدا می زد حسن جان غارت زده کسی نیست مالش را برده با شند، کسی است

که با دست خود برادر را در قبر بخو اباند،یا امام رضا یا حسن مجتبی، وقتی که رفتید روز مرگ بدنتان دفن شد،

ولی بدن ابی عبد الله سه روز ماند، عا قبت چادر نشینان بدن  را دفن کردند.

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@



جهت مشاهده دیگر روضه ها و گریزهای

شهادت امام حسن مجتبی(ع)

به ادامه مطلب مراجعه نمایید


ادامه مطلب
تاریخ : جمعه 13 آذر 1394 | 08:25 ب.ظ | نویسنده : حسن سرابادانی | نظرات

یا رسول الله! لحظات اخر سینه ات سنگین شد .چشم باز کردی چهره ی نازنین حسنین(ع) را

برای اخرین بار دیدی .اما قربان ان اقایی که سینه اش سنگین شد . چشم باز کرد .

دید شمر –لعنة الله علیه- خنجر به دست روی سینه مبارکش نشسته است.

اه از ان روز که بر سینه ی او            رفت ان دشمن دیرینه ی او 

اه از ان روز که ان خصم لعین       چکمه پوش امد و شد صدر نشین 

اه از ان روز که از او جان رفت                بدنش زیر سم اسبان رفت 

اه از ان روز که با حال شگفت             زینب از حنجر او بوسه گرفت 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

قریش رسول خدارا مذمم ؛ یعنی نکوهیده(در مقابل محمد به معنای ستوده) مینامیدند.

و او را دشنام میدادند .سخت ترین روزی که از سوی قریش بر رسول خدا گذشت ، روزی بود

که حضرت از منزل بیرون آمد . هرکه او را دید اعم از برده و آزاد ،تکذیبش کرد و آذار و اذیتش نمود .

رسول خدا در همین حال به منزل باز گشت و از شدت اندوه و غم ، جامه ای به خود پیچید؛

اما خداوند این آیه را بر او نازل کرد "یا ایها المدثر قم فانذر" ای جامه به خود پیچیده به پا خیز و انذار کن.

عرض من این است :بعد از  رسول خدا (ص)هم ، همان ها دو باره میدان یافتند.

آنجا به پیامبر (ص) دشنام میدادند و اینجا به امام معصوم امام حسن اشاره میکردند و

میگفتند:"یا مذل المومنین"؛ای ذلیل کننده مسلمان ها !...آنجا به رسول خدا توهین میکردند

و اینجا روی منبر رسول خدا ،در مقابل امام حسن (ع)به پدرش امیرالمومنین (ع) دشنام میدادند.

ای زمین و آسمان سوگوار غربتت             آفتاب حنجرم سنگ مزار غربتت 

شهر یثرب داغدار خاطرات رنج توست           خم شده پشت مدینه زیر بار غربتت 

از همه زخم زبان ،تهمت،خیانت از تو صبر        چشم تاریخ اشکبار روزگار غربتت 

کاش میشد روشنای تربت پاک تو بود            چلچراغ اشک ما در شام تار غربتت 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

جنازه ی مطهر پیامبر (ص)را بعد از سه شبانه روز به خاک سپردند.اگر چه مردم وفا نکردند

و از بدن آنطور که باید تجلیل نکردند؛اما به بدن هم جسارت نکردند.در کربلا هم جسد

امام حسین (ع)سه روز بی کفن بر روی زمین ماند ؛امااینجا هر چه توانستند

به این بدن جسارت کردند؛پیراهنش را ربودند؛انگشتر را با انگشت ربودند؛بدن را قطعه قطعه

پامال سم اسبان نمودند...

چرا عمامه ای بر سر نداری           چرا انگشت و انگشتر نداری 

اسیر زخم هما یک جای سالم          برای بوسه ی خواهر نداری 

تو را ای آیه ی تطهیر کشتند         به تیغ و نیزه و شمشیر کشتند 

به هم با دست خونین دست دادند           مرا با گفتن تکبیر کشتند 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@



جهت مشاهده دیگر روضه ها و گریزهای

شهادت جانسوز حضرت رسول اکرم (ص)

به ادامه مطلب مراجعه نمایید


ادامه مطلب
تاریخ : جمعه 13 آذر 1394 | 08:19 ب.ظ | نویسنده : حسن سرابادانی | نظرات


دشمنان و حسودها برای هر کسی که پیغمبر به او مهر می ورزید یک نقشه ای کشیدند. دیدند پیغمبر عاشق

علیست یک نقشه برای علی کشیدند، علی را خانه نشین کردند. دیدند همه باید پیغمبر را یا رسول الله صدا بزنند،

تنها کسی که در عالم می تونه به پیغمبر بگه «بابا» ، فاطمه (سلام الله علیها) است

که نقشه برای فاطمه (سلام الله علیها) کشیدند.

دیدند پیغمبر حسین را می گیرد و از نوک پا تا سر او می بوسد و می بوید

لذا به جای جای بوسه های پیغمبر زخم زدند ...  .

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

مگه پیغمبر برا علی وصیت نکرده، می شه برا امام حسن (علیه السّلام) و امام حسین (علیه السّلام) که امامند،

وصیت نکرده باشه؟ (زبانحال) پسرم یه روز با مادرت می ری مسجد، فدک را مادر می گیره،

دست در دست مادرت داری ...

امام حسن (علیه السّلام) فرمود: حسین جان !

ما قصه ی یک روح و دو پیکر بودیم                  از حق برادری فراتر بودیم

در نرگس تو طشت طلا را دیدم            آن شب که گل سینه ی مادر بودیم

امروز سر به سینه ی پیغمبرند، دو تا داداش به هم خیره شدند، چند جا اینطور، چشمشون به هم افتاده،

یکی امروز رو سینه ی پیغمبر، یه دل شب هم علی گفت: بیایید وقت وداع با مادره،

همین که سر به سینه ی مادر گذاشتند، چشمشون به هم افتاد ...

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

گاهی که پیغمبر را سنگ می زدند، یه دفعی خانمی می اومد خودش را سپر قرار می داد،

سنگ ها را به جان می خرید، اون خدیجه بود ...

باید از چنین مادری دختری مثل فاطمه (سلام الله علیها) بیاید که سپر ولایت بشه ...  .

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

ختم رسل امشب بار سفر بسته                                   از ماتمش گریان زهرای دلخسته

از رحلت بابا سیه پوش است                              آن اسوده ی تقوا ا گریه مدهوش است

امشب فلک ازدل شور و نوا دارد                                  خیل ملک برسر دست عزا دارد

شب رحلت جانگداز رسول خدا است ، شب شهادت کریم اهل بیت امام حسن مجتبی ،

عاشقان مدینه دلها را روانه مدینه منوره کنیم ، یا رسول الله اگر چه این عاشقان مدینه نیستند

اما به یاد شما در این جا اقامه عزا گرفتند . میان بستر قلب عالم خلقت افتاده ،اطراف بستر عزیزانش نشسته اند

. ( پدر چراغ خانه است ) پیغمبر گاهی از هوش می رود گاهی به هوش می آید ، علی گریه می کند ،

فاطمه گریه می کند ، وقتی پیغمبر اشکهای چشم دخترش فاطمه را دید فرمود : گریه نکن دخترم

اوّل کسی که به من ملحق می شود تویی بابا .

امّا کربلا ،روز عاشورا وقتی میوه ی دلش حسین به میدان می رفت

دید سکینه نار دانه اشک می ریزد ابی عبد الله از ذوالجناح پیاده شد

صدا زد دخترم با اشکهای چشمت قلبم آتش مزن همه بگوئیم حسین ...

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@



جهت مشاهده دیگر روضه ها و گریزهای

شهادت جانسوز حضرت رسول اکرم (ص)

به ادامه مطلب مراجعه نمایید


ادامه مطلب
تاریخ : جمعه 13 آذر 1394 | 08:19 ب.ظ | نویسنده : حسن سرابادانی | نظرات


حضرت زهرا (س) از رسم تشییع جنازه ی عرب ناراحت بود ؛ چون بدن میت

را روی تخته ای می گذارند و روپوشی روی آن می اندازند .حجم بدن میت معلوم بود .

اسما عرض کرد : آن زمانی که من در حبشه بودم ؛ مردم حبشه برای حمل جنازه چیزی را

که پوشاننده بود ساخته بودند به طوری که دیواره داشت و حجم بدن معلوم نبود .

اسماء به درخواست حضرت زهرا (س) آن را ساخت .

عرض میکنیم :ای اسماء خدا خیرت بدهد که این تابوت دیواره دار را ساختی وگرنه نمی دانم

در جریان تیراندازی به تابوت امام حسن (ع) چه بر سرجنازه ی امام می آمد ؟حضرت عباس (ع)

چه حالی میشد و چه میکشید ؟ نمیدانم امام حسین (ع) در آن حال چه میکرد ؟ به هر حال

در جریان تشییع جنازه ی امام حسن و تیرباران جنازه ی او تابوت بین بدن و تیرها فاصله ایجاد

کرده بود ولی دلها بسوزد برای غریب کربلا

بدن امام از تیرها و نیزه ها و شمشیرها و سنگها و چوبها و... قطعه قطعه شد

و زیر سم اسبان قرار گرفت و استخوانهایش خرد شد .

کی بود گمانم که کند دشمن جانی           بر مصحف صد پاره پاره ی من اسب دوانی 

ممنوع شود دیدگانم از اشک فشانی                    مهلت ندهندم که کنم مرثیه خوانی 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

جنازه ی امام حسن (ع) را تیرباران کردند,اما بین تیر و بدن امام (ع) تابوت واسطه بود .

بمیرم برای آن مظلومه ای که بین درو دیوار قرار گرفت ؛

اما بین میخ در و سینه اش هیچ واسطه ای نبود .....

اگر هفتاد تیر کین برروی تنم آید                                          خدا داند که با آن زخم میخ دربرابر نیست 

چهل سال است می پرسی که در کوچه چه ها دیدم        اگر پاره جگر گشتم به جز از داغ مادر نیست 

اگر چه دشت پر خونم ، دل و چشمت پراز خون کرد          بمیرم از برای چشم تو این طشت آخر نیست 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

زینب (س) فکر میکرد برادرش مثل دفعه های قبل میخواهد زهر راپس بیاورد .

بایک امیدی طشت آورد ، ولی ناگهان متوجه شد پاره های جگر آقا درون طشت است

..ای وای برادم ....ای وای حسنم .....اینجا حضرت زینب (س) خودش طشت آورد ؛

ولی یک جا برایش طشت آوردند .

طشت طلا سر بریده ی برادر ....مجلس یزید ...مجلس نامحرمان ...چوب خیزران ....

از دو طشت آمد صدای شورو شین           گاهی از طشت حسن ؛ گاه از حسین 

برسر آن طشت قاسم سینه چاک             عابدین در شام بود از غم هلاک 

گرزلبهای حسن خون میچکید              خورده لبهای حسین چوب یزید 

تکیه بردوش حسین زد مجتبی                 بود بالین حسین خاک کربلا 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

در این مملکت وقتی جنازه های شهدا را میآوردند ،

مردم ، زن و مرد برای تشییع جنازه ها جمع میشوند و تابوت شهدا را گلباران میکنند .

مراسم میگیرند و با شکوه خاصی آنها را دفن میکنند ....

اما دلها بسوزد برای آن امامی که تابوت او را به جای گلباران تیرباران کردند .

بعدکشتن تیرباران ،پیکرت گردید کاش                   این جنایت درکنار قبر پیغمبر نبود 

یادسیلی خوردن مادر تورا میکشت سخت         حاجتی دیگر به زهر و قاتلی دیگر نبود 

پیش خواهر از دهانت خون دل آمد برون          بعد مادر کاش دیگر زنده این خواهر نبود 

می نشستی پای منبر میشنیدی ناسزا      خون دل خوردن زغلتیدن به خون کمتر نبود 

کی گمانم بود قبرت همچو جان گیرم به بر           هیچ جانی جسم را اینگونه درد آور نبود 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

امام صادق (ع) فرمود : وقتی امام حسین (ع) به بالین برادر آمد

و آن وضع و حال برادر را مشاهده کرد ؛گریست . امام حسن (ع) فرمود : چرا گریه میکنی ؟

فرمود : چرا نگریم که تو را مسموم میبینم . فرمود اگر چه مرا مسموم کردند ؛

ولی آنچه بخواهم ( از آب و شیر و ...) در اینجا آماده است

و برادران و خواهرانم و بستگانم جمعند ؛

ولی " لا یوم کیومک یا ابا عبدالله یزدلف الیک ثلاثون الف رجل یدعون

انهم من امه جدنا فیجتمعون علی قتلک و سفک دمک ...."

از آن سوزم حسینم جسم من در خاک سپارد         ولی کس نیست جسم او از خاک بردارد 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


جهت مشاهده دیگر روضه ها و گریزهای

شهادت امام حسن مجتبی(ع)

به ادامه مطلب مراجعه نمایید


ادامه مطلب
تاریخ : جمعه 13 آذر 1394 | 08:18 ب.ظ | نویسنده : حسن سرابادانی | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.

تعداد کل صفحات : 19 ::      1   2   3   4   5   6   7   ...