تبلیغات
دعای فرج هیئت محبان الحسین(ع) سرابادانی اشعار و نوحه وتصاویر متحرک مذهبی - گلچین اشعار میلاد پیامبراکرم (ص)

 

قاصدک چرخ زنان از تو خبر آورده                     با خودش شیشه ی عطری ز سفر آورده 
آمده تا دلمان را پر امید کند                                           همه را با خبر از آمدن عید کند 
فقط از معجزه ی عشق تـو بر می آید                 شب به پایان نرسیده است سحر می آید 
مکه با آمدنت حرمت بسیار گرفت                              ماه از محضرتان رخصت دیدار گرفت 
در هوایت چه کنم بال کبوتر شده را                       جبرئیل ام چه کنم حال کبوتر شده را 
سال ها پیش تر از آمدنت هم بودی                              علت خلق بنی آدم و عالم بودی 
سر بلندیم بگوییم مسلمان توأییم                        عجمی زاده و پشت سر سلمان توأییم

می نویسم دل خود را برکاتی بفرست

می برم نام محمد صلواتی بفرست

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

تو آفریده گشتی و انسان درست شد               حور و پری فرشته و غلمان درست شد 
عرش خدا ز نور رخت خلق گشت و بعد              با قطره های اشک تو باران درست شد 
یا حضرت رسول! خدا عاشق تو بود              چون که به عشق روی تو قرآن درست شد 
تو از خدایی و همه ی ما ز خاک تو                   چون از گِل شما گِل سلمان درست شد 
با اخم تو جهنم و آتش، عذاب و قهر                    با یک دم تو جنّت و رضوان درست شد 
چون نور حیدر از تو و نور تو از خداست                با حب مرتضاست که ایمان درست شد 
یک عده دور سفرۀ حیدر نشسته و            این گونه شد که سفره احسان درست شد

ما عاشق توایم که مجنون حیدریم

  این عشق را به جان تو مدیون مادریم

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

تو را با عشق یك جا آفریدند                    برای خاطر ما آفریدند 
خدا را آینه هستی، زلالی                 تو را همرنگ دریا آفریدند 
برای این كه بر عالم بتابی                 در اوج آسمان ها آفریدند 
هزاران سال قبل از خلق آدم              و قبل از خلق حوا آفریدند 
تو اول بودی و آخر رسیدی                   تو را منجی دنیا آفریدند 
خدا را شكر در راه تو هستیم                تو را پیغمبر ما آفریدند 
خدا می‌خواست زهرایی بیاید              تو را بابای زهرا آفریدند

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

وقتی کنار اسم خودت "لا" گذاشتی                  قبلش هزار مرتبه "الّا" گذاشتی 
هر چیز را به غیر خودت نفی کرده ای            خود را یکی نمودی و تنها گذاشتی 
اول خودت برای خودت جلوه کردی و...       .....خود را برای خود به تماشا گذاشتی 
نوری شبیه نور خودت آفریدی و                      در او شکوه ذات خودت را گذاشتی 
حمد تو را که خواند تو گفتی که احمدی      به به! چه خوب اسم مسمّی گذاشتی 
نوری از آفتاب جدا کردی و سپس                         یک ماه آفریدی و آنجا گذاشتی 
  
تسبیح گفت ماه برای تو و تو هم                      او را علی صدا زدی و اما گذاشتی 
چندین هزار سال بگذرد از طفل عاشقی         تا اینکه عشق را تو به اجرا گذاشتی 
یعنی که عشق، عشق علی و محمد است      یعنی برای عشق دو لیلا گذاشتی 
اما دو عشق، ریشه و مصدر نداشتند         پس روی عشق مصدر و مبنا گذاشتی 
مبنای عشق چیست به جز عشق فاطمه   پس عشق را تو حضرت زهرا گذاشتی

اینگونه است خلقت عالم شروع شد

 

خلقت از این سه نور معظم شروع شد

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

 

























































تعجیل در فرج منتقم خون اهل بیت امام زمان(عج)صلوات


جهت مشاهده دیگر اشعار

مدح و ولادت پیامبر اکرم(ص)

یه ادامه مطلب مراجعه نمایید

قاصدک چرخ زنان از تو خبر آورده                     با خودش شیشه ی عطری ز سفر آورده 
آمده تا دلمان را پر امید کند                                           همه را با خبر از آمدن عید کند 
فقط از معجزه ی عشق تـو بر می آید                 شب به پایان نرسیده است سحر می آید 
مکه با آمدنت حرمت بسیار گرفت                              ماه از محضرتان رخصت دیدار گرفت 
در هوایت چه کنم بال کبوتر شده را                       جبرئیل ام چه کنم حال کبوتر شده را 
سال ها پیش تر از آمدنت هم بودی                              علت خلق بنی آدم و عالم بودی 
سر بلندیم بگوییم مسلمان توأییم                        عجمی زاده و پشت سر سلمان توأییم 
می نویسم دل خود را برکاتی بفرست                       می برم نام محمد صلواتی بفرست 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
ای مفتخر خدای ز خلق جمال تو                                   دیده خدا کمال خودش در کمال تو 
تو لایق صفات خدایی بدون شک                              از این صفات هر چه که داری حلال تو 
تو اشرف تمامی خلق دو عالمی                            ای بهترین خلیفۀ حق خوش به حال تو 
آن قدر شأن و مرتبه ات افضل است که                     زهرا، علی، حسن وَ حسین اند آل تو 
حالا که مهر و عشق تو گشته ست مال من                  جان و دل و تمامی هستیم مال تو 
ما بعد خانوادۀ تو اهل دل شدیم                                          با "اسهد" اذان فصیح بلال تو 
این سان طواف سنگ حجر می شود قبول                     وقتی طواف می کند او دور خال تو 
باغ جنان اگر چه چنین سبز و خرم است                         شادابی و نشاط گرفت از قبال تو 
من مرغ روی گنبد خضرایی توام 
  من بندۀ بزرگی و آقایی توام 
از جلوه ی رخت جلوات آفریده شد                   از بذل و بخشش ات برکات آفریده شد 
لعل لب تو مثل شکر بود یا رسول                      با خنده ی تو شاخه نبات آفریده شد 
نام تو را نوشت خدا توی دفترش                           نامت دلیل شد صلوات آفریده شد 
وقتی دمیده شد دم تو مرده زنده شد                       این گونه بود آب حیات آفریده شد 
تو مقتدا شدی و پس از اقتدا به تو                        ذکر و دعا و صوم و صلاة آفریده شد 
دنیا اسیر ظلمت و جهل و عناد بود                             تو آمدی و راه نجات آفریده شد 
از خلق و خوی تو که نشان از خدای داشت             زیباترین کمال و صفات آفریده شد 
ایمن شد از عذاب جهنم مرید تو                                 از برکت تو برگ برات آفریده شد 
لطف تو بود محضر قرآن نشسته ایم 
 ما هم کنار بوذر و سلمان نشسته ایم 
تو آفریده گشتی و انسان درست شد         حور و پری فرشته و غلمان درست شد 
عرش خدا ز نور رخت خلق گشت و بعد           با قطره های اشک تو باران درست شد 
یا حضرت رسول! خدا عاشق تو بود             چون که به عشق روی تو قرآن درست شد 
تو از خدایی و همه ی ما ز خاک تو               چون از گِل شما گِل سلمان درست شد 
با اخم تو جهنم و آتش، عذاب و قهر             با یک دم تو جنّت و رضوان درست شد 
چون نور حیدر از تو و نور تو از خداست           با حب مرتضاست که ایمان درست شد 
یک عده دور سفرۀ حیدر نشسته و         این گونه شد که سفره احسان درست شد 
ما عاشق توایم که مجنون حیدریم 
  این عشق را به جان تو مدیون مادریم 
  
هر آن چه خلق کرده خدا نوکر تواند            نوح و خلیل و خضر گدای در تواند 
خلق خدا که عبد و مسلمان تو شدند         مدیون بخشش و کرم همسر تواند 
آدم به بعد هر که به پیغمبری رسید           فردای حشر پشت سر حیدر تواند 
حتی شفیع ها همگی روز رستخیز                  چشم انتظار آمدن دختر تواند 
آن جا برای این که شفاعت شوند همه          مدیون دست ساقی آب آور تواند 
صدها هزار حوری و غلمان نشسته اند      مبهوت و مات روی علی اکبر تواند 
نام رقیۀ تو گره باز می کند                          عالم همه گدای علی اصغر تواند 
علامه ها مراجع تقلید از ازل                           شاگردهای مدرسۀ جعفر تواند 
شکر خدا که این دل ما حیدری شده 
شکر خدا که مذهب ما جعفری شده 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
زمین به لرزه در آمد، شکست کنگره ها                رها شدند خلایق ز بند سیطره ها 
شبی که آتش آتشکده فروکش کرد              شبی که خاتمه می یافت رقص دایره ها 
صدای همهمه ی موبدان زرتشتی                    هنوز مانده به گوش تمام شب پره ها 
شب ولادت فرخنده ی بهاری سبز                       شب وفات زمستان سرد دلهره ها 
دوباره نور و طراوت به خانه ها آمد                           نسیم آمد و وا شد تمام پنجره ها 
جهان به یُمن حضورش، بهشتی از برکات 
نثار مقدم پر خیر و برکتش صلوات 
ستاره ها به نگاهی شدند سلمانش                 منجّمانِ مسلمان برق چشمانش
ز انبیاء الهی که رفته تا معراج؟                      به غیر از او که ملائک شدند حیرانش 
مقام بندگی اش را کسی نمی داند                          پیمبران اولوالعزم مات ایمانش 
بساط ذکر سماوات را به هم می ریخت             نماز نیمه شب و شور صوت قرآنش 
اویس های قرن را ندیده عاشق کرد                       تبسّم لبِ داوودیِ  غزل خوانش 
شفیع روز جزا گشت و حضرت حق داد                  به دست پاک محمّد کلید رضوانش 
امیر و قافله سالار کاروانِ  نجات 
نثار مقدم پر خیر و برکتش صلوات 
مسیح مکّه شد و نبض مرده را جان داد                به مرگ دخترکان قبیله پایان داد 
خرافه های عرب را اسیر حکمت کرد          به جای تیغ جهالت، به عشق میدان داد 
نماز شکر سپیدارها چه دیدن داشت!             همان شبی که سپیده اذان باران داد 
نبی ست پیر خرابات و ساقی اش حیدر             در ابتدا به علی او شراب عرفان داد 
تبسّمش به کسی چون بلال عزّت داد           مسیر اصلی دین را نشان انسان داد 
چه قدر فاصله مان تا بهشت کمتر شد!           برات مردم ری را به دست سلمان داد 
شب تجلّی مهتاب روشن عرصات 
نثار مقدم پرخیروبرکتش صلوات 
کبوترم نشدم، تا کبوترش باشم                         دخیل گنبد سبز و مطّهرش باشم 
زمان نداد اجازه که مشق عشق کنم                    غلام مسئله آموز منبرش باشم 
چه قدر دیر رسیدم سر قرار وصال!         چه شد؟ نخواست که عمّار محضرش باشم 
قبول، شیعه ی خوبی نبوده ام اصلاً              نشد که حلقه به گوش برادرش باشم 
خدا کند که مرا از قلم نیندازد                         بهشت مستِ می جام کوثرش باشم 
به حال و روز خودم فکر می کنم، انگار                 قرار بوده که گریان دخترش باشم 
  
شب گرفتن حاجت، زیارت عتبات 
نثار مقدم پر خیر و برکتش صلوات 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
لب نگار که باشد رطب حرام بود                       زمان واجبمان مستحب حرام بود 
فقیه نیستم اما به تجربه دیدم                     بدون عشق مناجات شب حرام بود 
اگر که هست طبیبم طبیب دوّاری               به من معالجه ی در مطب حرام بود
برآنکه دشمن اولاد توست نیست عجیب    که نطفه اش نسب اندر نسب حرام بود 
تو مرد ظرف شناسی و مهِر اولادت                 عجم که هست برای عرب حرام بود 
تو را در کمال نوشتند یا رسول الله 
بزرگ آل نوشتند یا رسول الله 
تو آفریده شدی و سرآمدت گفتند                     هزار مرتبه اَحسن به ایزدت گفتند 
تو را به سمت زمین با نسیم آوردند                 تو آمدی و ملائک خوش آمدت گفتند 
نشان دهنده ی معصومیِ قبیله توست              اگر که قّبه خضرا به گنبدت گفتند 
تمام آل عبا «کُلنا محمّد» بود                        تو عین نوری و در رفت و آمدت گفتند 
اگر چه یک نفری، جمع چهارده نفری                      تو را محمّد و آل محمّدت گفتند 
شب ولادتت ای یار می کنم خیرات 
نثار مقدم خیر تو چهارده صلوات 
برای خُلق تو باید کنند تحسینت            نشد مشاهده شصت و سه سال نفرینت 
از آن طرف تو اگر نور آخرین هستی                نوشته اند از این سو تو را نخستینت 
هزار و سیصد و هشتاد و چندمین سال است  شدیم کوچه نشینت، شدیم مسکینت 
شدیم ریزه خور سفره های سیّدی ات           گدای سفره ی هر سال چهارده سینت 
تو آمدی که علی را فقط ببینی و بس                 نداده اند به جز دیده ی خدا بینت 
یتیم مکه ای اما بزرگ دنیایی 
اگر چه خاک نشینی، همیشه بالایی 
مرا اویس شدن در هوای تو کافی ست         اگر چه باز ندیدم، دعای تو کافی ست 
همین که بوی تو را در مدینه حس کردم     لبم رسید به خاک سرای تو کافی ست 
چه حاجتی به پسر داری ای بزرگ قریش  همین که فاطمه داری برای تو کافی ست 
همین که اوّل هر صبح پیش زهرایی            برای روشنی لحظه های تو کافی ست 
تو آن پیمبر دنباله داری و بعدت                   اگر علی تو باشد به جای تو کافی ست 
قسم به اشهد ان لااله الا الله 
تو آمدی که بگویی علی ولی الله 
تو آمدی و ترحّم شدند دخترها                چقدر صاحب دختر شدند مادرها 
تو آمدی و رعیّت شکوه عبد گرفت             بدین طریق چه آقا شدند نوکرها 
خدای خوب به جای خدای چوب نشست         و با اذان تو بالا گرفت باورها 
بگو: مدینه علمی، علی در آن است  بگو: که واجب عینی ست حرمت درها 
بریز شیره پیغمبری به کام حسین            که از حسین بیاید علی اکبرها 
زمان گذشت زمان ظهور دیگر شد 
حسین منی انا من حسین اکبر شد 
هزار حضرت مریم کنیز مادر توست            تو را بس است همین که بتول، دختر توست 
به دختران فلان و فلان نیازی نیست                      اگر خدیجه والا مقام همسر توست 
علی و فاطمه دو رحمت خداوندی                     برای عالم دنیا و صبح محشر توست 
به یک عروج تو جبریل از نفس افتاد              خبر نداشت که این تازه اوج یک پَر توست 
به عرش رفتی و ماندی در آن تقّرب محض                   خدا برابر تو یا علی برابر توست 
تو با علی جریان ساز شیعه اید، اما              شناسنامه ی شیعه به نام جعفر توست 
همیشه شکر چنین نعمتی روی لب ماست 
که جعفر بن محمد رئیس مذهب ماست 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
لطافت موج می‌زد در صدایت                           كه دل بُرد از خدا هم ربنایت 
خدا خلقت نمود و عاشقانه                       دمی زل زد به برق چشم هایت 
دو دستت تا به سمت عرش می‌رفت               ملك می‌ریخت روی دستهایت 
از آن روزی كه بالت را گشودی                            كرامت می‌چكید از بالهایت 
مبادا تا شود آزرده از خاك                                 فرشته فرش می‌شد زیر پایت 
شب معراج دیدی با دو چشمت                            كه اوج عرش بوده ابتدایت 
اگر چه ذره‌ام یا كمتر از آن                                 تو را می‌خواهم آقا بی‌نهایت 
خودت فرموده‌ای بابای مایی                            تمام هستی‌ام بابا فدایت 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
تو را با عشق یك جا آفریدند                    برای خاطر ما آفریدند 
خدا را آینه هستی، زلالی                 تو را همرنگ دریا آفریدند 
برای این كه بر عالم بتابی                 در اوج آسمان ها آفریدند 
هزاران سال قبل از خلق آدم              و قبل از خلق حوا آفریدند 
تو اول بودی و آخر رسیدی                   تو را منجی دنیا آفریدند 
خدا را شكر در راه تو هستیم                تو را پیغمبر ما آفریدند 
خدا می‌خواست زهرایی بیاید              تو را بابای زهرا آفریدند 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

تاریخ : چهارشنبه 17 دی 1393 | 10:02 ب.ظ | نویسنده : حسن سرابادانی | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.