تبلیغات
دعای فرج هیئت محبان الحسین(ع) سرابادانی اشعار و نوحه وتصاویر متحرک مذهبی - گلچین اشعار اربعین شهادت سیدالشهدا و یاران با وفای ایشان


بسوز ای دل که امروز اربعین است                           عزای پور ختم المرسلین است 

قیام کربلایش تا قیامت                                       سراسر درسْ بهر مسلمین است 

دلا کوی حسین عرش زمین است                           مطاف و کعبه دل‏ها همین است 

اگر خیل شهیدان حلقه باشند                             حسین بن علی، آن را نگین است 

دل ما در پی آن کاروان است                                  که از کرب و بلا، با غم روان است 

چه زنجیری به دست و بازوان است                           که گریان دیده روح الامین است 

به یاد کربلا دل‏ها غمین است                             دلا خون گریه کن چون اربعین است

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

اربعین آمد دلا امروز زینب خسته است                          آمده بر کربلا امروز زینب خسته است 

در کنار مرقد شش گوشه بنت المرتضی                   گویی افتاده ز پا امروز زینب خسته است 

این همان بنیان کنِ کاخ ستم باشد ولی                     دارد آهنگ عزا امروز زینب خسته است 

ای شهیدان بهر استقبال او کاری کنید                     بوده حامیِ شما امروز زینب خسته است 

ای برادر حال خواهر را نمی پرسی چرا                   هم چو نی دارد نوا امروز زینب خسته است 

خیز ای عباس پرچم را از او تحویل گیر                   قامتش گشته دو تا امروز زینب خسته است 

ای علی اکبر قطار عمه ات برگشته است          گوید ای مشکل گشا امروز زینب خسته است

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

از سرِ ناقه ی غم شیشه ی صبر افتاده                             همه دیدند که زینب سر قبر افتاده 

چشم او در اثر حادثه کم سو شده است                کمرش خم شده و دست به زانو شده است 

بیت بیتِ دل او از هم پاشیده شده                                   صورتش در اثر لطمه خراشیده شده 

گفت برخیز که من زینب مجروح توام                             چند روزی ست که محو لب مجروح توام 

این چهل روز به من مثل چهل سال گذشت                    پیر شد زینب تو تا که ز گودال گذشت 

این رباب است که این گونه دلش ویران است                در پی قبر علی اصغر خود حیران است 

گر چه من در اثر حادثه کم می بینم                                  ولی انگار درین دشت علم می بینم 

دارد انگار علمدار تو بر می گردد                                   مشک بر دوش ببین یار تو برمی گردد 

خوب می شد اگر او چند قدم می آمد                             خوب می شد اگر او تا به حرم می آمد 

تا علی اصغر تو تشنه نمی مرد حسین                     تا رقیه کمی افسوس نمی خورد حسین 

راستی دختر تو... دختر تو... شرمنده                      زجر... سیلی... رخ نیلی... سر تو شرمنده 

وای از دختر و از یوسف بازار شدن                                      وای از مردم نا اهل و خریدار شدن 

سنگ هایی که پریده است به سوی سر تو                        چه بلایی که نیاورده سر خواهر تو

سرخی چشم خبر می دهد از دل خونی               وای از آن لحظه که شد چوبه ی محمل خون 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


جهت مشاهده ادامه اشعار

اربعین شهادت امام حسین و یاران با وفای ایشان

به ادامه مطلب مراجعه نمایید

بسوز ای دل که امروز اربعین است                           عزای پور ختم المرسلین است 
قیام کربلایش تا قیامت                                       سراسر درسْ بهر مسلمین است 
دلا کوی حسین عرش زمین است                           مطاف و کعبه دل‏ها همین است 
اگر خیل شهیدان حلقه باشند                             حسین بن علی، آن را نگین است 
دل ما در پی آن کاروان است                                  که از کرب و بلا، با غم روان است 
چه زنجیری به دست و بازوان است                           که گریان دیده روح الامین است 
به یاد کربلا دل‏ها غمین است                             دلا خون گریه کن چون اربعین است 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
ای مظهر صفات خدا أیها العزیز                                         ای امتداد نور هدی أیها العزیز 
ای که کریم هستی و از نسل ذو الکرام                      پر کن دو دست خالی ما أیها العزیز 
یک نَظرة رحیمة بینداز بر دلم                                     تا مس شود شبیه طلا أیها العزیز 
در انتظار آمدنت پیر گشته ایم                                این جمعه هم گذشت، بیا أیها العزیز 
همراه کاروان که به مقتل رسیده اند                                ما را ببر به کرب و بلا أیها العزیز 
چندین هزار سال تو خون گریه می کنی                              از داغ زینب و أسرا أیها العزیز 
امشب در این حسینیه داریم شور و شین
گوئیم زیر لب همه، لبیک یا حسین 
زینب رسیده است برادر کنار تو                                  این بار در بغل بگرفته مزار تو 
مُلحق بر آن مُقَطّعُ الأعضاء می شود                        امروز یا حسین سر زخم دار تو 
یک اربعین برای همه جان فدا شدم                              حالا کبود آمده ام در جوار تو 
تو از عطش، من از اثر تازیانه ها                  چشمم شده شبیه همان چشم تار تو 
داغ فراق موی سرم را سفید کرد                        تا که خدا خداست منم داغدار تو 
دنبال قبر کودک خود هستی ای رباب؟                    بر سینۀ حسین بود شیرخوار تو 
یک سال پیشِ یار تو می مانی ای رباب
ای کاش سایبان نشود بر تو آفتاب 
ما را ز کینۀ علی و آل می زدند                      دیدی به روی نی به چه منوال می زدند 
دنیا پرست بوده و با وعدۀ یزید                             ما را برای سیم و زر و مال می زدند 
از بهر تسلیت به دل داغ دارمان                                ما را کنار کشتۀ گودال می زدند 
وقتی که دختران ز غمت سینه می زدند                      وقتی کبوتران حرم بال می زدند... 
...نامحرمان به کعب نی و تازیانه ها                         پیش پدر به پیکر اطفال می زدند 
غیرت نداشتند که در عصر واقعه                              ما را برای غارت خلخال می زدند 
دیگر مپرس کوفه و آزار شام را
دیگر مپرس رفتن بازار شام را 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
اربعین آمد دلا امروز زینب خسته است                            آمده بر کربلا امروز زینب خسته است 
در کنار مرقد شش گوشه بنت المرتضی                       گویی افتاده ز پا امروز زینب خسته است 
این همان بنیان کنِ کاخ ستم باشد ولی                       دارد آهنگ عزا امروز زینب خسته است 
ای شهیدان بهر استقبال او کاری کنید                       بوده حامیِ شما امروز زینب خسته است 
ای برادر حال خواهر را نمی پرسی چرا                     هم چو نی دارد نوا امروز زینب خسته است 
خیز ای عباس پرچم را از او تحویل گیر                        قامتش گشته دو تا امروز زینب خسته است 
ای علی اکبر قطار عمه ات برگشته است                گوید ای مشکل گشا امروز زینب خسته است 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
«چشم گریان سویت از شام خراب آورده ام»              «خیز، ای لب تشنه از بهر تو آب آورده ام» 
گر بپرسی داغ تو با سینه خواهر چه کرد                         قامت خم گشته ای بهر جواب آورده ام
 اشک، سرخ، چهره زرد و تن سیاه و مو سفید                 این همه سوغات از شام خراب آورده ام 
اشک می بارم ز داغ چار ساله دخترت                         گر چه پرپر شد گلت با خود گلاب آورده ام 
همرهم زین العباد این حجت دادار را                               جان و تن مجروح از بزم شراب آورده ام 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
از سرِ ناقه ی غم شیشه ی صبر افتاده                                  همه دیدند که زینب سر قبر افتاده 
چشم او در اثر حادثه کم سو شده است                        کمرش خم شده و دست به زانو شده است 
بیت بیتِ دل او از هم پاشیده شده                                           صورتش در اثر لطمه خراشیده شده 
گفت برخیز که من زینب مجروح توام                              چند روزی ست که محو لب مجروح توام 
این چهل روز به من مثل چهل سال گذشت                           پیر شد زینب تو تا که ز گودال گذشت 
این رباب است که این گونه دلش ویران است                            در پی قبر علی اصغر خود حیران است 
گر چه من در اثر حادثه کم می بینم                                           ولی انگار درین دشت علم می بینم 
دارد انگار علمدار تو بر می گردد                                           مشک بر دوش ببین یار تو برمی گردد 
خوب می شد اگر او چند قدم می آمد                                 خوب می شد اگر او تا به حرم می آمد 
تا علی اصغر تو تشنه نمی مرد حسین                               تا رقیه کمی افسوس نمی خورد حسین 
راستی دختر تو... دختر تو... شرمنده                            زجر... سیلی... رخ نیلی... سر تو شرمنده 
وای از دختر و از یوسف بازار شدن                                           وای از مردم نا اهل و خریدار شدن 
سنگ هایی که پریده است به سوی سر تو                               چه بلایی که نیاورده سر خواهر تو
سرخی چشم خبر می دهد از دل خونی                       وای از آن لحظه که شد چوبه ی محمل خون 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
عذار نیلی و قدّ خم و چشم تر آوردم                                  گلاب اشک بهر لاله های پرپر آوردم 
ز جا برخیز ای صد پاره تر از گل! تماشا کن              که از جسم شهیدانت، دلی زخمی تر آوردم 
تمام یاس هایت را به شام از کربلا بردم                           چو برگشتم برایت یک چمن نیلوفر آوردم 
مسافر از برای یار سوغات آورد اما                                   من از شام بلا داغ سه ساله دختر آوردم
اگر چه سر نداری یک نگه بر سیل اشکم کن                 که با چشمان خود آب از برای اصغر آوردم 
تو بر من از تن بی سر خبر ده ای عزیز دل!                         که من بر تو خبرهای فراوان از سر آوردم 
چهل منزل سفر کردم به شهر شام و برگشتم                خبر از چوب و از لعل لب و طشت زر آوردم 
ز اشک چشم و سوز سینه ی مجروح و خون دل                    همانا مرهمت بر زخم های پیکر آوردم 
قد خم، موی آشفته، تن خسته، رخ نیلی                        به رسم هدیه میراثی بود کز مادر آوردم 
ز سیل اشک دریا کرده ام چشم محبان را                  به آهم شعله ها از سینه ی «میثم» برآوردم 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
جابر نتوان گفت چه آمد به سر ما                                           کز جور خزان ریخت همه برگ و بر ما 
غلتید به خون، پیکر پاک پدر ما                                           شد قاتل او با سر او همسفر ما 
ما زخم زبان در ملأ عام شنیدیم                                           بی جرم و گنه، از همه دشنام شنیدیم 
دشمن همه جا خنده به زخم جگرم زد                                           در شام بلا سنگ به فرق پدرم زد 
با کعب سنان گاه به تن، گه به سرم زد                                    سیلی به رخ خواهر نیکو سیرم زد 
دیدم اثر سیلی، بر روی سکینه                                           یاد آمدم از فاطمه و شهر مدینه 
از زمزمه و گریه ی آهسته بگویم                                           از دست به زنجیر ستم بسته بگویم 
از کعب سنان و بدن خسته بگویم                                           از بارش سنگ و سر بشکسته بگویم 
اینها همه از دخت علی خم نکند پشت                                  ای لاله ی پرپر شده، داغ تو مرا کشت 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
من کوه بلا را به سر دوش کشیدم                                           یک گام نلرزیدم و یک دم نبریدم 
در طشت طلا تا گل رخسار تو دیدم                                           فریاد زدم پیرهن صبر دریدم 
چون چوب به لب های تو می خورد به شدت                     من بر سر خود می زدم، اطفال به صورت 
در شام بلا بود، بلا بود، بلا بود                                           بالله قسم سخت تر از کرب و بلا بود 
ظلم و ستم و کفر و ظلالت به ملا بود                              خورشید رخت جلوه گر از طشت طلا بود 
آئینه صفت، چشم تو در دور زدن بود                                           دیدم نگهت در همه احوال به من بود 
باز آمده ام تا ز من از شام بپرسی                                           از بودن ما در ملأ عام بپرسی 
از خنده و از طعنه و دشنام بپرسی                                           از خون سر و سنگ لب بام بپرسی 
اما دگر از قصه ویرانه نپرسی                                           ای گوهر یکدانه ز دردانه نپرسی 
  



تاریخ : دوشنبه 9 آذر 1394 | 10:57 ب.ظ | نویسنده : حسن سرابادانی | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.