تبلیغات
دعای فرج هیئت محبان الحسین(ع) سرابادانی اشعار و نوحه وتصاویر متحرک مذهبی - گلچین اشعار میلاد پیامبراکرم (ص)


قاصدک چرخ زنان از تو خبر آورده                     با خودش شیشه ی عطری ز سفر آورده 
آمده تا دلمان را پر امید کند                                           همه را با خبر از آمدن عید کند 
فقط از معجزه ی عشق تـو بر می آید                 شب به پایان نرسیده است سحر می آید 
مکه با آمدنت حرمت بسیار گرفت                              ماه از محضرتان رخصت دیدار گرفت 
در هوایت چه کنم بال کبوتر شده را                       جبرئیل ام چه کنم حال کبوتر شده را 
سال ها پیش تر از آمدنت هم بودی                              علت خلق بنی آدم و عالم بودی 
سر بلندیم بگوییم مسلمان توأییم                        عجمی زاده و پشت سر سلمان توأییم

می نویسم دل خود را برکاتی بفرست

می برم نام محمد صلواتی بفرست

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

تو آفریده گشتی و انسان درست شد               حور و پری فرشته و غلمان درست شد 
عرش خدا ز نور رخت خلق گشت و بعد              با قطره های اشک تو باران درست شد 
یا حضرت رسول! خدا عاشق تو بود              چون که به عشق روی تو قرآن درست شد 
تو از خدایی و همه ی ما ز خاک تو                   چون از گِل شما گِل سلمان درست شد 
با اخم تو جهنم و آتش، عذاب و قهر                    با یک دم تو جنّت و رضوان درست شد 
چون نور حیدر از تو و نور تو از خداست                با حب مرتضاست که ایمان درست شد 
یک عده دور سفرۀ حیدر نشسته و            این گونه شد که سفره احسان درست شد

ما عاشق توایم که مجنون حیدریم

  این عشق را به جان تو مدیون مادریم

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

تو را با عشق یک جا آفریدند                    برای خاطر ما آفریدند 
خدا را آینه هستی، زلالی                 تو را همرنگ دریا آفریدند 
برای این که بر عالم بتابی                 در اوج آسمان ها آفریدند 
هزاران سال قبل از خلق آدم              و قبل از خلق حوا آفریدند 
تو اول بودی و آخر رسیدی                   تو را منجی دنیا آفریدند 
خدا را شکر در راه تو هستیم                تو را پیغمبر ما آفریدند 
خدا می‌خواست زهرایی بیاید              تو را بابای زهرا آفریدند

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

وقتی کنار اسم خودت "لا" گذاشتی                  قبلش هزار مرتبه "الّا" گذاشتی 
هر چیز را به غیر خودت نفی کرده ای            خود را یکی نمودی و تنها گذاشتی 
اول خودت برای خودت جلوه کردی و...       .....خود را برای خود به تماشا گذاشتی 
نوری شبیه نور خودت آفریدی و                      در او شکوه ذات خودت را گذاشتی 
حمد تو را که خواند تو گفتی که احمدی      به به! چه خوب اسم مسمّی گذاشتی 
نوری از آفتاب جدا کردی و سپس                         یک ماه آفریدی و آنجا گذاشتی 
 تسبیح گفت ماه برای تو و تو هم                      او را علی صدا زدی و اما گذاشتی 
چندین هزار سال بگذرد از طفل عاشقی         تا اینکه عشق را تو به اجرا گذاشتی 
یعنی که عشق، عشق علی و محمد است      یعنی برای عشق دو لیلا گذاشتی 
اما دو عشق، ریشه و مصدر نداشتند         پس روی عشق مصدر و مبنا گذاشتی 
مبنای عشق چیست به جز عشق فاطمه   پس عشق را تو حضرت زهرا گذاشتی

اینگونه است خلقت عالم شروع شد

خلقت از این سه نور معظم شروع شد

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@



جهت مشاهده دیگر اشعار

مدح و ولادت پیامبر اکرم(ص)

یه ادامه مطلب مراجعه نمایید

                                                                لطافت موج می‌زد در صدایت                           که دل بُرد از خدا هم ربنایت 
خدا خلقت نمود و عاشقانه                       دمی زل زد به برق چشم هایت 
دو دستت تا به سمت عرش می‌رفت               ملک می‌ریخت روی دستهایت 
از آن روزی که بالت را گشودی                            کرامت می‌چکید از بالهایت 
مبادا تا شود آزرده از خاک                                 فرشته فرش می‌شد زیر پایت 
شب معراج دیدی با دو چشمت                            که اوج عرش بوده ابتدایت 
اگر چه ذره‌ام یا کمتر از آن                                 تو را می‌خواهم آقا بی‌نهایت 
خودت فرموده‌ای بابای مایی                            تمام هستی‌ام بابا فدایت 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
تو را با عشق یک جا آفریدند                    برای خاطر ما آفریدند 
خدا را آینه هستی، زلالی                 تو را همرنگ دریا آفریدند 
برای این که بر عالم بتابی                 در اوج آسمان ها آفریدند 
هزاران سال قبل از خلق آدم              و قبل از خلق حوا آفریدند 
تو اول بودی و آخر رسیدی                   تو را منجی دنیا آفریدند 
خدا را شکر در راه تو هستیم                تو را پیغمبر ما آفریدند 
خدا می‌خواست زهرایی بیاید              تو را بابای زهرا آفریدند 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
نفس هایت خدایی بود آقا                    کلامت دلربایی بود آقا 
شبیه انبیا و اولیایش                     خدا هم مصطفایی بود آقا 
دل تو سبزه زار مهربانی است             تو کارت دلربایی بود آقا 
برای این شد اصلاً گنبدت سبز           و گرنه که طلایی بود آقا 
تو می‌بخشیدی و فرقی نمی‌کرد          گدای تو کجایی بود آقا 
نشیند گیوه‌هایت تا برویش            زمین، کارش گدایی بود آقا 
حسین، از لعل لب هایت مکیده            اگر که کربلایی بود آقا 
الهی من مرید مصطفایم                که چون با مصطفایم با خدایم... 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
وقتی کنار اسم خودت "لا" گذاشتی                  قبلش هزار مرتبه "الّا" گذاشتی 
هر چیز را به غیر خودت نفی کرده ای            خود را یکی نمودی و تنها گذاشتی 
اول خودت برای خودت جلوه کردی و...       .....خود را برای خود به تماشا گذاشتی 
نوری شبیه نور خودت آفریدی و                      در او شکوه ذات خودت را گذاشتی 
حمد تو را که خواند تو گفتی که احمدی      به به! چه خوب اسم مسمّی گذاشتی 
نوری از آفتاب جدا کردی و سپس                         یک ماه آفریدی و آنجا گذاشتی 
  
تسبیح گفت ماه برای تو و تو هم                      او را علی صدا زدی و اما گذاشتی 
چندین هزار سال بگذرد از طفل عاشقی         تا اینکه عشق را تو به اجرا گذاشتی 
یعنی که عشق، عشق علی و محمد است      یعنی برای عشق دو لیلا گذاشتی 
اما دو عشق، ریشه و مصدر نداشتند         پس روی عشق مصدر و مبنا گذاشتی 
مبنای عشق چیست به جز عشق فاطمه   پس عشق را تو حضرت زهرا گذاشتی 
اینگونه است خلقت عالم شروع شد 
خلقت از این سه نور معظم شروع شد 
باید برای فاطمه منبر بیاورند                                         تا مدحتی برای پیمبر بیاورند 
زهرا اگر چه مادر پیغمبر خداست                                باید نبی شناس از او در بیاورند 
خیر کثیر هدیه به پیغمبر است و بس                         تنها برای اوست چو کوثر بیاورند 
در واقع اولین نبی و آخرین نبی است                          فرقی نداشت اول و آخر بیاورند 
پیغمبران کبوتر نامه بَرَش شذند                                تا در هوای او همه پَر در بیاورند 
او آفتاب بود اگر سایه ای نداشت 
او با خدا یکی شد و همسایه ای نداشت 
گلدسته های عرش به نام محمد است                   تنها خدای عرش امام محمد است 
آنقدر دلرباست که بال فرشته ها                            همواره صید دائم دام محمد است 
از او طلب نموده ای اصلا تو جام مِی                    ذکر علی علی می جام محمد است 
این را خود علی به همه عاشقانه گفت               که مرتضی عبید و غلام محمد است 
حوریه چیست؟ جز گل لبخند روی او               باغ بهشت چیست؟ سلام محمد است 
باید در آینه به جمالش نگاه کرد 
باید علی شناس شد و رو به ماه کرد 
خُلق عظیم توست دل ما را اسیر کرد                    دست کریم تو دل ما را فقیر کرد 
این عطر خُلق و خوی صمیمانه تو بود                     دین را برای مردم ما دلپذیر کرد 
گرسنه های طمع را میان مردم شهر                 این زندگی ساده تو سیرِ سیر کرد 
تا اینکه ما به خوف و رجا بنده اش شویم          حق هم تو را رسول بشیر و نذیر کرد 
آن سجده های ابری و بارانی شما                     سجاده را به گریه درآورد و پیر کرد 
ما را به سجده های خودت رنگ و بو بده 
بر جانماز هر شب ما آبرو بده 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
تو آمدی و زمین در هوای تو افتاد                            و عرش در هوس خنده های تو افتاد 
برای درک تنفس در این جهان سیاه                               هوای تازه ای از ابتدای تو افتاد 
جهان شرک به خود آمد از بزرگی تو                         به گوش کعبه و بتها صدای تو افتاد 
شکست طاق بلندی که عرش کسری بود              همین که روی زمین رد پای تو افتاد 
پس از نگاه سیاه و سفید اربابان                                 نژاد عشق بشر در لوای تو افتاد 
زمان شکست زمانی که آمدی احمد                    تویی که یک شبه دنیا به پای تو افتاد 
تو احمدی و به نور جمال تو صلوات 
به هر یک از برکات و کمال تو صلوات 
به احترام محمد زمین تبسم کرد           تو آمدی و جهان دست و پای خود گم کرد 
ترک نشست به چشمان آبی ساوه               همینکه چشم تو بر آسمان ترنم کرد 
فروخت گوشۀ جنت به شوق خال لبت             که آدمی به هوایت هوای گندم کرد 
هنوز دخترکان زنده زنده می مردند              خدا به خلق تو بر خلق خود ترحم کرد 
تو آمدی، به زمین احترام بر گردد                 تو رحمتی که خدایت نصیب مردم کرد 
خدا به خلق رسول گرامیِ خاتم                گذاشت سنگ تمام و سپس تبسم کرد 
تو احمدی و به نور جمال تو صلوات 
به هر یک از برکات و کمال تو صلوات 
تو احمدی که خدا را به عرش فهمیدی             شبی که غیر خودت تا خدا نمیدیدی 
کنار چشم تمام فرشته های خدا                           فراتر از پر جبریل عشق بالیدی 
تو در ضیافت عرشی لیلةالاسری              به طاق عرش خدا عکسی از علی دیدی 
صدای مرتضوی علیست آن بالا                          که از زبان خدا عاشقانه بشنیدی 
تو در کنار علی و فروغ شمشیرش                    بساط کفر زمان را ز خاک بر چیدی 
برای خلق بهشت این بهانه کافی بود      به لحظه ای که به زهرای خویش خندیدی 
بیا و کفر مجسم ز کعبه بیرون کن                       تویی که پایه گذار جدید توحیدی 
تو احمدی و به نور جمال تو صلوات 
به هر یک از برکات و کمال تو صلوات 
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


تاریخ : یکشنبه 6 دی 1394 | 03:09 ب.ظ | نویسنده : حسن سرابادانی | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.